#Blogs

Soms vraag je iemand om een kleine gunst en krijg je een paar dagen later precies waar je om vroeg. En soms woon je op Curaçao. Mijn schoonmoeder Mariske is nogal van de crea bea. Ze vermaakt kleding (verstellen, niet amuseren), knutselt en creëert de leukste dingen, en voor een nieuw artistiek project had ze wit zand nodig. Niet zomaar zand, maar het mooie fijne zand van Klein Curaçao. Nou kennen wij toevallig Marijke en haar man Hans van duikschool Curious2Dive en zij komen

We hebben eindelijk een zwembad in de tuin! Na lang twijfelen, uitzoeken, bestellen en opzetten staat er sinds mei een Intex zwembad met prachtige ombouw achter het huis. Helemaal klaar voor de warme Curaçaose maanden. En tijdens het opbouwen kreeg ik opvallend vaak precies dezelfde reactie: "Ja... wacht maar. Als je eenmaal een zwembad hebt, ga je er toch niet meer in." Nou...Ik wel. Sterker nog, sinds het staat lig ik er elke week wel een paar dagen in. Even afkoelen na he

Ik wil het eens hebben over complimenten. Ze zijn gratis, kosten nauwelijks moeite en kunnen iemands dag compleet veranderen. Toch doen we er met z'n allen soms verrassend ingewikkeld over. >>Check ook de radio uitzending over dit onderwerp!<< Een paar jaar geleden stond ik bij Zanzibar toen mijn oog viel op een dame in een knalrode jurk. Matching lippenstift, mooie uitstraling, echt zo iemand die meteen opvalt zodra ze ergens binnenloopt. Alleen zag ze er tegelijkertijd ook

Zoals velen inmiddels wel weten, ben ik een absolute cabaretfanaat. Vroeger ging ik in Nederland gerust vijf keer per jaar naar een voorstelling en ik baal nog steeds als een stekker dat we hier op Curaçao geen Toomler hebben. Gewoon een plek waar je spontaan binnenloopt voor een avondje lachen. Dat zou ik serieus toejuichen. >> Haal voor meer cabaret verhalen mijn boekje in huis! << Gelukkig komt het af en toe voor dat een leuke cabaretier het eiland aandoet. En als dat gebe

Nieuwe kentekenplaten op Curaçao, wachtrijen, kapotte schermen en een nummertje dat nergens vooruitgaat. Een heerlijk herkenbaar #HouOpMetMe-verhaal

In ander leuk nieuws: ik vierde 16 mei dat ik alweer 16 jaar op Curaçao woon. Jeej! - Luister de aflevering bij Weekend Vibes terug van 16 mei - Rond deze tijd in 2010 spoelde ik hier dus officieel aan. En zoals ik inmiddels standaard zeg: Greenpeace heeft me destijds niet teruggegooid. Naja, aangezien ik graag overal een reden voor een feestje in zie, vier ik dat Curaçao-jubileum inmiddels al een aantal jaar. Gewoon. Omdat het kan. Lekker ook dat het ongeveer een half jaar n

Ik wil het eens over mijn naam hebben. Mensen zeggen namelijk regelmatig wanneer ik mezelf voorstel: “Aranka? Die naam hoor je niet vaak.” Nou ja… dát hoor ik dan weer vrij vaak. Daarna volgt meestal de vraag hoe ik eraan kom. Tja, van mijn ouders natuurlijk. Het is een Hongaarse naam die goud betekent. Klinkt chic, al ben ik zelf overigens gewoon 100% NL. In Hongarije schijnt de naam trouwens heel normaal te zijn. Daar lopen ze vermoedelijk met complete schoolklassen vol Ara

Winacties blijven bijzonder. In dit #HouOpMetMe-verhaal vertel ik hoe een onverwacht telefoontje leidde tot een prijs waar ik totaal niet op rekende.

Doet een tatoeage pijn? Ik vertel hoe ik op mijn vijftiende op de Wallen mijn eerste tattoo liet zetten. Met een vergeten voorbeeld, zenuwen en een legendarische tattoo-artiest.

Een Curaçao anekdote over ceremonie-meesteres zijn, een droombruiloft en hoe griep alles nét anders liet lopen. #HouOpMetMe

HouOpMetMe deelt Borstige Bekentenissen: een grappig Curaçao blog over een opvallende boezem, ongemakkelijke vragen en humor als beste antwoord.

Ook op een tropisch eiland is bruin worden geen hobby maar een topsport. Een herkenbare, humoristische anekdote over zon, zwoegen en eilandleven.

Hoe een nachtelijke atrako in Dominguito veranderde in pure chaos en eilandlogica. Een waargebeurd verhaal met #HouOpMetMe-vibe

Een hilarisch eilandanekdote over DE drie vragen die iedereen op Curaçao stelt. Herkenbaar, tropisch en vol #HouOpMetMe-humor.

In het kader van de voetbalgekte die nu o.a. over Curaçao giert, leek het me leuk om eens te vertellen over mijn jeugd als jarig job op 4 oktober – jawel, Werelddierendag (Tegenwoordig gekscherend WereldBierendag). Klinkt wellicht alsof dat niets met voetbal te maken heeft, maar… hou op met me. Vanaf mijn 8e kreeg ik namelijk structureel huisdieren als verjaardagscadeau. Katten, ratten, hamsters, konijnen… Gelukkig geen vissen – daar heb ik geen blub mee. Maar op mijn 11e h

Na de aanschaf van mijn nieuwe ros besloot ik dat het tijd was om afscheid te nemen van Powder Blue. Ze was me dierbaar, maar eerlijk is eerlijk: naast blauw van buiten was ze vooral een zwart gat van binnen waar alleen maar geld in bleef verdwijnen. Tijd om iemand anders dat genoegen te gunnen. De advertentie van de waarheid Ik zette een eerlijke advertentie op Facebook Marketplace: “ᴛᴇ ᴋᴏᴏᴘ: ʀᴇᴛʀᴏ ꜱᴄᴏᴏᴛᴇʀ 50ᴄᴄ (2014) – ᴠᴏᴏʀ ᴅᴇ ʜᴀɴᴅɪɢᴇ ʜᴀʀʀʏ 🔧 Retro modelletje uit 2014 me

Zoals ik al aangaf in het blog “ Kranshi en het knotje ”, heb ik ooit op een adres gewoond dat eerder klonk als een raket...

Als je op Curaçao woont, weet je één ding zeker: zaken regelen met de overheid kost tijd. Véél tijd. En geduld. En zenuwtabletten, als je pech hebt. Toen ik hier in 2010 aanspoelde met koffer, zonnebril en een overdosis enthousiasme, betekende iets simpels als een adreswijziging minstens een halve dag zweten in de wachtruimte van Kranshi. Fast forward naar 2025: het is allemaal iets digitaler, maar vergis je niet — bureaucratie blijft hier een tropische achtbaan. De grote ove

Aangezien mijn hoofd inmiddels weer redelijk recht op m’n romp zit, leek het me tijd om mijn laatste #HouOpMetMe-moment met jullie te...

Nadat mijn ex ineens de verloren foto van mijn paaldans-knie doorstuurde (die je wellicht op de HouOpMetMe Facebook hebt gezien),...