top of page
Search

Wat heeft dit te be-kenteken-en?


Ik dacht eens een lekker herkenbaar eiland-dingetje erbij pakken: de nieuwe kentekenplaten op Curaçao.

Want even eerlijk… daar is de afgelopen tijd nogal wat om te doen geweest.

Regels. Logistiek. Wachtrijen. Horrorverhalen.


Volgens mij ging het de afgelopen maanden op élk happy hour minstens één keer over kentekenplaten. Samen met stroomstoringen en “Heb jij ook last met Flow?”



Wachtgeld

Ik hoefde gelukkig maar één scooterplaatje te regelen. Maar ja, daarvoor moet je dus alsnog in de rij gaan staan.


Het mooie van Curaçao vind ik dan altijd dat er bij dit soort situaties meteen creatieve initiatieven ontstaan. Die heerlijke eilandse handelsgeest.


Ineens doken er overal mensen op die tegen betaling wel even voor jou in de rij wilden gaan staan. Eigenlijk betaal je dan dus gewoon wachtgeld 😄



Half vier ’s ochtends

Nou hebben wij gelukkig al jaren een vaste regelaar voor alles wat met vervoer te maken heeft. Echt ideaal.


Onze man vroeg dus of ik mijn papieren in de brievenbus wilde leggen zodat hij ze om HALF VIER ’s ochtends kon ophalen. Respect hoor.


Voor 45 gulden zou hij dan mijn kenteken regelen én hem netjes op de scooter schroeven.

Ik dus braaf dat mapje in de bus gelegd. Helemaal overtuigd dat alles in orde was.


Maar… je voelt natuurlijk alweer een #HouOpMetMe aankomen.


“Balen, nog betalen”

Krijg ik om zeven uur ’s ochtends een berichtje:

“Dushi, ik heb de papieren wel… maar jij hebt 2026 nog niet betaald.”


Ik echt totaal verbaasd.


Naast dat het maar 70 piek is voor een heel jaar, zou ik zweren dat ik onlangs nog belasting had betaald.


Dus ik zat me helemaal suf te piekeren… tot ineens het dubbeltje viel.


Toen ik eind vorig jaar mijn nieuwe scooter kocht, moest dáár nog belasting voor betaald worden. Ook 70 gulden. Dus in mijn hoofd dacht ik gewoon: “Ik heb dit toch onlangs nog gedaan?!”


Ja. Voor 2025 dus. Niet voor 2026. Hou op met me.




Andere locatie

Gelukkig wilde onze handige man wel voor een herkansing gaan. Maar dan moest ik natuurlijk eerst alsnog wegenbelasting betalen.


Ik dacht: Joh, laat ik eens een andere locatie proberen dan Punda. Scheelt weer een eind rijden met die scooter.


Nou… Dat had ik beter niet kunnen doen.



Nummertje T-rekken

Sowieso tussen 12 en 1 zulke dingen willen regelen is natuurlijk al geen topidee. En ik was ook even vergeten dat er misschien nóg wat mensen wegenbelasting gingen betalen.


Toen ik aankwam, moest ik eerst in de rij staan om überhaupt binnen een zitplaats te krijgen. Dat is eigenlijk al wel een veeg teken.


Maar goed. Eigen schuld. Nu gewoon fixen.


Ik kreeg nummertje T98. Ik kijk op het scherm hoeveel mensen er voor me waren… Nog maar zes. Nou, dat is prima te doen dacht ik. Ik zit toch in de airco met een muziekje in m’n oren.



Hij doeT niks

De tijd gaat bij wachten altijd zó langzaam. En bij elke pling hoop je dat jouw nummer dichterbij komt. Maar die T-nummers bewogen dus helemaal niet.


Na DRIEKWARTIER was er nog steeds geen enkele T verder gegaan.

En om mij heen werden ondertussen wel links en rechts allemaal andere mensen geholpen.


Dus toen kwam de opstandige Nederlander een beetje in mij naar boven.

Ik dacht: “Ja hallo. Zonde van m’n tijd dit. Ik ga wel een andere dag naar Punda.”



Bord voor de knop

Daarop liep ik naar de bewaker toe en zei netjes: “Ik kom mijn nummertje inleveren, want ik moet weer terug naar mijn werk. Ik kan niet nog driekwartier wachten.”


Zegt die man met een grote glimlach:

“Oh dushi, jij bent bijna aan de beurt hoor. De T doet het niet op het bord.”


NAAAAHHH


Dus die mevrouw van het wegenbelastingloketje drukte blijkbaar wel steeds netjes op die 'volgende' knop… Alleen het scherm werkte niet mee.


Hoe die mensen vóór mij dan wisten dat ze aan de beurt waren is mij nog steeds een raadsel. Misschien kregen ze het ingestraald ofzo.


Eind goed, plaat goed

Maargoed. Ik was letterlijk drie minuten later aan de beurt. En drie minuten daarna stond ik buiten met m’n kaart.


Onze handige man heeft vervolgens alsnog mijn kentekenplaat opgehaald én netjes op de scooter geschroefd.


Dus ja… Ik heb hem binnen! Kom maar door met die controles.


 
 
 

Comments


 

© 2025 by Aranka Copy Keet | Privacybeleid | Deze site bevat sporen van ironie | Website design by BeContent

 

bottom of page